ตอนที่ 174 คู่หมั้นชายของข้า

หูชิงเจียชอบไปยังสถานที่พักอาศัยชั่วคราวของผู้ลี้ภัยเป็นอย่างยิ่ง

ช่วงสองสามวันแรก นางเพียงแค่นั่งอยู่บนรถม้ามองดูอยู่ไกล ๆ ผ่านหน้าต่างบานเล็ก นางรู้สึกว่าสีหน้าท่าทางของทุกคนล้วนน่าสนใจยิ่งนัก บางครั้งพอมองดูก็ดูได้ตลอดทั้งวัน

ผ่านไปสองสามวัน ราวกับคุ้นเคยขึ้นแล้ว นางจึงอยากจะเข้าไปเดินดูด้านในบ้าง

นางแต่งกายเรียบง่ายยิ่งนัก บนศีรษะใช้เพียงปิ่นไม้เล่มหนึ่งรวบผมไว้ ข้างกายก็มีเพียงเหลิงเฟิงเป็นองครักษ์ติดตามเพียงคนเดียว

เหล่าผู้ลี้ภัยพวกนั้นเมื่อเห็นนางเป็นครั้งแรกยังรู้สึกแปลกใจ ดวงตากลอกไปมามองดูนางรอบ ๆ แต่พอดูไปได้สองวัน เห็นว่านางเพียงแค่มาเดินเล่นเรื่อยเปื่อยอยู่ที่นี่ จึงคาดเดากันว่าเป็นบุตรสาวตัวน้อยของครอบครัวชาวบ้านแถวนี้ จึงไม่ได้สนใจนางมากความอีก