ตอนที่ 162 หนีออกจากบ้าน

จางเจียอวี้อึดอัดแน่นหน้าอก รู้สึกเพียงว่าแทบจะหายใจไม่ออก ทว่าเมื่อเห็นท่านแม่คิ้วกระตุกชี้ชันสายตาเย็นเยียบ นางก็ไม่รู้ว่าจะกล่าวสิ่งใดไปโต้แย้ง

นางกำมือแน่น ครู่ใหญ่จึงคลายออก จากนั้นก็วิ่งหนีไปโดยไม่ปริปากพูดแม้แต่คำเดียว

“อวี้...” จางเจียซู่เพิ่งจะเอ่ยปากเรียกคน ก็เห็นน้องสาววิ่งลับหายไปไร้ร่องรอยเสียแล้ว

เขาหันกายกลับไป เห็นท่านแม่โกรธจนแทบสิ้นสติ จึงรีบเทน้ำชาถ้วยหนึ่งมาตรงหน้าท่านแม่ “ท่านแม่ อวี้เอ๋อร์ก็แค่อารมณ์เด็ก ๆ ท่านอย่าได้ถือสานางเลย อีกประเดี๋ยวข้าจะไปว่ากล่าวนางเอง ท่านอย่าได้โกรธจนเสียสุขภาพ”