ตอนที่ 159 อยากให้ข้าจูบเจ้า

จางเจียจื่อรูปร่างสูงโปร่ง มือย่อมใหญ่กว่ามือของหูชิงเจียอยู่ไม่น้อย ยามมองเพียงมือของจางเจียจื่อ นิ้วมือเรียวยาว ฝ่ามือราบเรียบ ดั่งต้นไผ่เรียวเล็กตั้งตรงทีละต้น ทว่าหากนำมาวางเคียงคู่กับมือของหูชิงเจีย ยามนี้จึงเผยให้เห็นความกว้างใหญ่ของฝ่ามือเขาออกมา

สองมืออันอ่อนนุ่มกุมขนาบสองข้างฝ่ามือของจางเจียจื่อเอาไว้ นิ้วหัวแม่มือลูบไล้ถูไถบนหลังมืออย่างแผ่วเบา

หูชิงเจียก้มหน้ามองดูมือของคนทั้งสองอยู่อย่างนั้น ชั่วขณะหนึ่งมิได้เอ่ยคำใด

ในใจของจางเจียจื่อไร้ที่ยึดเหนี่ยว ดวงใจหนึ่งดวงล่องลอยเคว้งคว้างประหนึ่งเรือลำน้อยกลางเกลียวคลื่น เขาเม้มริมฝีปาก ในที่สุดก็นั่งไม่ติด เป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นก่อน “ยางยางมีคำพูดอยากเอ่ยกับข้าหรือ”