ตอนที่ 145 เพิ่มรางวัล

จางเจียจื่อซ่อนตัวอยู่ในส่วนลึกของฝูงชนที่เสียงอึกทึกครึกโครม ทอดสายตามองจ้องเงาร่างงดงามสีเหลืองอ่อนนั้นอย่างเงียบงัน ดวงตาดำขลับล้ำลึกมืดมิด เพียงมองปราดเดียวก็มิอาจเห็นก้นบึ้ง ราวกับสระน้ำโบราณที่เงียบสงัดไร้ระลอกคลื่นในยามเที่ยงคืน

นางมีสมาธิจดจ่อกับชู่จวี หัวเราะเริงร่าพูดคุยหยอกล้อกับเหล่าสหาย

ด้านข้างกายนาง มีบุรุษมากมายหลากหลายรูปแบบ มีทั้งเฉียนเอ้อร์หลางที่ตบแขนปลอบประโลมนางด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน มีทั้งสหายร่วมชั้นเรียนที่ร้องทักทายนางเสียงดัง และยังมีกู้หยุนฉีที่ยิ้มให้กำลังใจนาง

มากมายเหลือเกิน

ทุก ๆ คน ล้วนสามารถยืนอยู่เคียงข้างหูชิงเจียได้อย่างสง่าผ่าเผยยิ่งกว่าเขาทั้งสิ้น

มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่มิอาจทำได้

เขากำมือตนเองแน่น ในแววตาราวกับมีพายุฝนก่อตัว อัสนีบาตแลบแปลบปลาบฟ้าร้องคำราม