เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูชิงเจียถูกจางเจียจื่อจงใจยั่วยวนไปคราหนึ่งเมื่อวานนี้ เช้าวันนี้ยามออกจากเรือน จึงจงใจเลือกเส้นทางที่อยู่ห่างไกลจากเรือนตำราหยกยิ่งกว่าเดิม
ทว่าน่าเสียดายที่จางเจียจื่อคล้ายจะคาดเดาได้ว่าภรรยาน้อยผู้นี้จะหลบหน้าตนเอง ตั้งแต่ยามเช้าตรู่จึงมาดักรออยู่ข้างเส้นทางที่จำต้องเดินผ่านแห่งนั้นแต่แรก เมื่อแลเห็นหูชิงเจียเดินมาแต่ไกล มุมปากของจางเจียจื่อพลันยกขึ้นเล็กน้อย หากแต่แกล้งซ่อนตัวอยู่หลังภูเขาจำลอง รอจนกระทั่งหูชิงเจียเดินเข้ามาใกล้จนไร้หนทางหลบหลีกวิ่งหนีแล้ว เขาจึงเอามือไพล่หลัง ค่อย ๆ ก้าวย่างออกมาจากหลังภูเขาจำลองอย่างเอ้อระเหย
“ยางยาง”
ทันทีที่ได้ยินสุรเสียงอันคุ้นเคยนี้ หูชิงเจียก็ตกใจจนหยุดฝีเท้าลงทันควัน ร่างกายแข็งทื่อไปทั้งร่าง ดวงตาผลซิ่งทั้งคู่เบิกกว้างราวกับลูกแก้วพลังสองลูกก็มิปาน