กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จวนโหวจิ้งไห่อยู่ไม่ไกลจากตระกูลหยวนเท่าใดนัก รถม้าแล่นเอื่อย ๆ เพียงชั่วครู่ก็มาถึง
จางเจียหมิ่นเลิกม่านรถม้าขึ้น เห็นท่านพ่อท่านแม่และพี่ชายยืนรออยู่หน้าประตูจวนโหว อารมณ์ขุ่นมัวที่สะสมมาตั้งแต่ตื่นนอนยามเช้าตรู่จนถึงบัดนี้ ในที่สุดก็มลายหายไปจนหมดสิ้น
นางยกริมฝีปากขึ้น ดึงกระโปรงก้าวลงจากรถม้า “ท่านพ่อท่านแม่! พี่ชาย!”
“หมิ่นเอ๋อร์กลับมาแล้ว!” ฮูหยินสี่สีหน้าเปี่ยมล้นด้วยความยินดี รีบเดินลงจากซุ้มประตูมาต้อนรับบุตรสาว
พอเห็นเรือนร่างซูบผอมของจางเจียหมิ่น ฮูหยินสี่ก็ขมวดคิ้ว “เหตุใดจึงผอมลงอีกแล้วเล่า? หรือว่าฝีมือพ่อครัวตระกูลหยวนนั่นไม่ถูกกระเพาะอาหารของเจ้า? เอาเช่นนี้ พาพ่อครัวครัวย่อยในเรือนของข้าไปตระกูลหยวนด้วย กินไม่อิ่มหนำจะใช้ได้อย่างไรกัน?”