ตอนที่ 104 จะว่าอย่างไรพวกเราก็เป็นตระกูลฝ่ายแม่ของนาง

ไม่ว่าจะอย่างไร แม้หูชิงเจียจะไร้เดียงสาไม่ประสีประสาในเรื่องรักใคร่ ทว่าสัญชาตญาณกลับแม่นยำยิ่งนัก

เมื่อได้ยินว่าจางเจียจื่อเงียบไปชั่วขณะ หูชิงเจียก็นึกว่าคำพูดเหล่านั้นของตนทำให้เขาเสียใจ จึงรีบเอ่ยแก้ตัวขึ้นมา “ท่านพี่ ขอเพียงท่านไม่มองข้าเหมือนเมื่อครู่ ยามปกติข้าล้วนไม่กลัวเลยสักนิด”

“ยามที่ท่านสอนข้าคัดอักษร ยามที่มอบของขวัญให้ข้า ยามที่พูดคุยกับข้า ล้วนดียิ่ง ข้าไม่ได้รังเกียจท่านพี่เลยนะ ท่านพี่ท่านอย่าได้เข้าใจผิดไปเล่า”

นางยังคงปิดตาของจางเจียจื่อเอาไว้ไม่กล้าปล่อยมือ

ขอเพียงไม่มองดวงตาคู่นั้น นางย่อมพูดจาได้อย่างคล่องแคล่วยิ่ง ทว่าหากต้องสบตากับจางเจียจื่อ นางก็จะติดอ่างจนพูดไม่ออกอีกครา

จางเจียจื่อได้ยินนางกล่าวเช่นนี้ มือก็ค่อย ๆ โอบแผ่นหลังของหูชิงเจียอย่างเงียบเชียบ