กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ร่างกายของจางเจ๋ออิงทรุดโทรมสะสมมาหลายปี ปราณพลังที่บำรุงฟื้นฟูขึ้นมาในช่วงเวลาที่พักรักษาตัวในเรือนไร่นานี้ จึงเป็นเพียงน้ำน้อยย่อมแพ้ไฟ
หลังจากนางถูกต่งคังเหนียนทำให้โกรธจนหมดสติไป จางเจียจื่อก็รีบเรียกหมอมารักษา ทว่าต่งคังเหนียนกลับไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย เขาส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชาคราหนึ่ง แล้วสะบัดหน้าจากไปอย่างไม่ไยดี
หมอฝังเข็มและป้อนยาให้นาง ในที่สุดจางเจ๋ออิงก็ค่อย ๆ ได้สติฟื้นขึ้นมา นางหันศีรษะไปมองจางเจียจื่อที่นั่งอยู่ไม่ไกล น้ำตาก็ไหลรินเป็นสาย
เมื่อหูชิงเจียเห็นเช่นนั้น ก็รีบหยิบผ้าเช็ดหน้ามาช่วยนางซับน้ำตา พลางเอ่ยปลอบประโลมเสียงเบา “น้า ท่านอย่าได้กังวลเลย มีท่านพี่อยู่ เรื่องราวทุกอย่างย่อมคลี่คลายได้เจ้าค่ะ”