ตอนที่ 50 ฮูหยินบ้านข้าแท้งบุตรแล้ว

เมื่อวานตรากตรำเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน หูชิงเจียรู้สึกเพียงว่าตนเองคล้ายถูกรถม้าแปดคันบดทับซ้ำไปซ้ำมาก็มิปาน ปวดเมื่อยไปทั้งร่าง ยกแขนไม่ขึ้นยกขาไม่ไหว นอนแผ่อยู่บนเตียง แทบจะเหมือนแผ่นแป้งนุ่มที่ถูกดึงจนขาดวิ่น

กระทั่งจางเจียอวี้ที่ฝึกยุทธ์อยู่เป็นอาจิณ วันนี้ก็ไร้พลังจิตจะวิ่งมาหาหูชิงเจียถึงที่นี่เพื่อเล่นสนุกกับนาง

ยังดีที่อาจารย์ทั้งฝ่ายบุ๋นและบู๊เห็นอกเห็นใจพวกคนอ่านตำราที่แขนขามิเคยออกแรงเยี่ยงพวกเขา จึงจงใจให้พวกเขาหยุดพักผ่อนหนึ่งวัน เพื่อพักฟื้นร่างกายให้ดี

เดิมทีหูชิงเจียคิดจะนอนแผ่อยู่บนเตียงทั้งวันไม่อยากขยับเขยื้อน ทว่าเมื่อนึกถึงลายมือคัดอักษรของตน นางก็ยังคงกัดฟัน ยันกายลุกขึ้นมาจากเตียง