ตอนที่ 47 ลำบากจังเลยนะ

วันนี้เหล่าอาจารย์ได้มอบหมายภารกิจแก่นักศึกษา ทุกคนต้องเกี่ยวข้าวสาลีในแปลงนาที่เป็นของตนเองให้เสร็จสิ้น

เพียงแต่ในยามปกติเหล่านักศึกษาต่างได้รับการประคบประหงมตามใจ นอกจากบรรดาผู้ฝึกยุทธ์ที่พอจะมีเรี่ยวแรงอยู่บ้าง นักศึกษาที่เหลือล้วนเหน็ดเหนื่อยจนยืดเอวไม่ขึ้น

พวกเขากางขา ก้าวขยับอย่างแข็งทื่อไปยังร่มไม้ริมคันนา ไม่สนใจอะไรกันมารยาทของสุภาพบุรุษหรือกุลสตรีอีกต่อไป ทิ้งก้นนั่งแหมะลงบนพื้นดินโคลนโดยตรง

ยามที่หูชิงเจียเอนพิงลำต้นไม้ แววตาก็เหม่อลอยไปแล้ว

“โอ๊ย ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว เอวข้าแทบจะหักอยู่แล้ว เหนื่อยเกินไปจริง ๆ!”

“อีกทั้งฟ้าดินวันนี้ช่างร้อนเหลือเกิน! ข้าแทบจะหายใจไม่ทันแล้ว”

“นั่นสิ แสงแดดแผดเผารุนแรง ออกมาคราวนี้ ข้าเกรงว่าจะต้องคล้ำลงอีกเป็นแน่ พอกลับไปท่านแม่ต้องเอ็ดข้าอย่างแน่นอน”