กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น หูชิงเจียตื่นแต่เช้า พกพาการบ้านคัดอักษรของตนที่ถูกประเมินระดับติงไปหาจางเจียจื่อ
เรือนตำราหยกเงียบสงบยิ่ง แทบมิได้ยินความเคลื่อนไหวของผู้ใด มีเพียงยามสายลมชิงเฟิงพัดผ่าน จึงจะได้ยินเสียงใบไผ่เสียดสีกันดังซ่า ๆ แว่วมาจากป่าไผ่ผืนน้อย
หูชิงเจียผ่อนฝีเท้าลงโดยจิตสำนึก ด้วยเกรงว่าเสียงฝีเท้าของตนจะรบกวนผู้คนที่พำนักอยู่ที่นี่
เจียงหลีบอกกับนางว่า ซื่อจื่อรอคอยนางอยู่ในห้องหนังสือแล้ว
นางจึงมุ่งตรงไปยังห้องหนังสือ
ทว่าพอมาถึงหน้าประตูเข้าจริง นางกลับบังเกิดความลังเลขึ้นมาหลายส่วน นางถอยหลังไปสองก้าว ชำเลืองมองเข้าไปในห้องเป็นระยะ
“มาแล้วหรือ”
หูชิงเจียสะดุ้งตกใจ เกือบจะโยนกระดาษซวนในมือออกไปเสียแล้ว