กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แม่นมเพิ่งจะเอ่ยจบ เงาร่างสายหนึ่งก็พุ่งพรวดจากนอกเรือนเข้ามา
“เจียอวี้! เจียอวี้!” ฮูหยินสามโผเข้าไปข้างกายจางเจียอวี้ มืออันสั่นเทาเลิกเสื้อคลุมขึ้น หวังจะลูบคลำหัวเข่าของนาง
ทว่าปลายนิ้วเพิ่งจะแตะโดน นางก็ชักมือกลับอย่างรวดเร็ว น้ำตาไหลร่วงเผาะ ๆ “เจ็บหรือไม่เจียอวี้ เมื่อคืนหนาวหรือไม่ หิวแล้วใช่หรือไม่”
“ท่านแม่...” จางเจียอวี้เบะปากน้อย ๆ กายเอียงวูบ ซบลงในอ้อมอกของฮูหยินสาม “ข้าขอโทษเจ้าค่ะท่านแม่ ที่ทำให้ท่านต้องเป็นห่วง”
ขอบตาของฮูหยินสามยิ่งร้อนผ่าว โอบกอดร่างของจางเจียอวี้ไว้ พลางพร่ำเรียกดวงใจของข้าไม่หยุด
“ท่านแม่ ข้าหิวแล้วเจ้าค่ะ”