ตอนที่ 27 พี่สาวลูกพี่ลูกน้องเจ้าดีจังเลย!

ได้ยินฮูหยินผู้เฒ่าบันดาลโทสะใหญ่หลวงปานนี้ นายท่านสามคิดเพียงอยากจะรีบทำความเคารพยอมรับผิด ทว่าฮูหยินสามในอ้อมอกกลับร่ำไห้จนประหนึ่งไร้กระดูก เขาไม่อาจทิ้งภรรยาลงบนพื้นได้ จึงจำต้องยอมรับผิดอย่างเจียมเนื้อเจียมตัว

“ท่านแม่ ท่านรีบดับโทสะเถิดขอรับ ผิดพันประการหมื่นประการล้วนเป็นความผิดของข้า ท่านอย่าได้ร้อนอกร้อนใจไปเลย ท่านเพิ่งหายจากอาการป่วยหนัก ไม่อาจมีโทสะได้อีกเป็นอันขาด สิบล้านต้องถนอมร่างกายนะขอรับท่านแม่”

กล่าวจบ เขาก็หันไปทางจางเจียอวี้ ตวาดเสียงเฉียบขาด “เสี่ยวลิ่ว! เจ้าดูเรื่องงามหน้าที่เจ้าทำสิ! ยังไม่รีบยอมรับผิดกับท่านปู่ท่านย่าของเจ้าอีก!”