กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางเจียอวี้ฟังคำพูดยืดยาวเป็นชุดของเขาจนปวดศีรษะ คิ้วพลอยขมวดมุ่นเข้าหากัน “เจ้าพึมพำอะไรกันของเจ้า ใครไปรู้จักกับเขา ใครจัดฉากประลอง เจ้าคิดจะเบี้ยวหนี้ใช่หรือไม่”
หูชิงเจียมิได้เอ่ยปาก เพียงลอบสังเกตผู้คนในสนามอย่างเงียบเชียบ
หัวหน้าคณะก้มหน้ามองจางเจียอวี้ ราวกับกำลังมองเด็กที่ไม่รู้ความคนหนึ่ง “เฮ้อ คุณธรรมเสื่อมถอยจริง ๆ!”
ชายฉกรรจ์ที่ประลองชิงรางวัลกับจางเจียอวี้เมื่อครู่ก้าวขึ้นมาข้างหน้า พลอยถอนหายใจออกมาเช่นกัน “แม่นาง ข้าใคร่ครวญดูแล้ว หลายปีมานี้นายจ้างของข้าดีต่อข้าถึงเพียงนั้น ข้าไม่อาจทำเรื่องกินบนเรือนขี้รดบนหลังคาเช่นนี้ได้!”