ตอนที่ 14 สายลมยามเช้าพัดผ่าน เสื้อผ้าของจางเจียจื่อพลิ้วไหวแผ่วเบา

ผ่านไปอีกสองวัน หูชิงเจียก็เริ่มต้องไปร่ำเรียนที่สถาบันยื่อซิน

ครั้นฟ้าสางราง ๆ ยวี่เจี๋ยก็มาปลุกหูชิงเจียให้ลุกจากที่นอน นางตวัดผ้าห่มคลุมโปงศีรษะ ยังคิดอยากจะนอนบิดขี้เกียจต่ออีกเกือบครึ่งชั่วยามเหมือนดั่งวันวาน ทว่าพอนางเพิ่งพลิกตัว ในหัวพลันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าต้องไปร่ำเรียน จึงสะดุ้งตื่นทันที แล้วผุดลุกขึ้นนั่งจากกองผ้าห่มอย่างรวดเร็ว

รีบเร่งแทบแย่ ในที่สุดก็ทันชั่วยามที่พวกพี่น้องสตรีจะออกเดินทาง

เดิมทีนางยังกระวนกระวายใจอยู่บ้าง ครั้นเห็นน้องหกจางเจียอวี้ยังอยู่รั้งท้ายนาง จึงแอบลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ไม่สายก็ดีแล้ว

เหล่าหญิงสาวและคุณชายของตระกูลจางล้วนร่ำเรียนที่สถาบันยื่อซิน รถม้าที่แล่นออกจากจวนโหวจิ้งไห่มุ่งหน้าไปยังสถาบันยื่อซินในยามเช้าตรู่ มีมากถึงสามคันเต็ม ๆ และหลังจากวันนี้เป็นต้นไป เพราะมีหูชิงเจียเพิ่มเข้ามา ขบวนรถจึงมีรถม้าเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคัน