กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 692 ป้ายไม้ไร้นาม
นอกกำแพงเมืองสูงใหญ่ ภายใต้ชุดครามเผยให้เห็นใบหน้างดงามเลอเลิศ
ราวกับบัวหิมะที่บานอยู่บนภูเขาน้ำแข็ง แผ่กลิ่นอายสูงส่งหยั่งไม่ถึง
แววตาเย็นชาและลึกซึ้ง ราวกับซ่อนความลับนับไม่ถ้วนไว้ ทำให้ผู้คนอดอยากเข้าไปค้นหาไม่ได้
ผิวพรรณขาวผ่องดั่งหิมะ ใบหน้างดงามราวกับแกะสลักจากหยกแผ่กลิ่นอายเยียบเย็น จนผู้คนไม่กล้าเข้าใกล้โดยง่าย
ริมฝีปากแดงสดยกขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นความเย้ยหยันที่ยากจะสังเกต ราวกับกำลังเย้ยหยันความจอมปลอมของโลกใบนี้
เรือนกายสูงเพรียว ทุกย่างก้าวเปี่ยมด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทานได้ ร่างกายแผ่แรงกดดันของราชันจาง ๆ ราวกับเป็นเจ้าปกครองโลกใบนี้