กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 680 เจ้าเด็กนี่ได้ดีแล้วสินะ งั้นก็ลืมข้าเสียเถอะ
ภายในฟ้าบุพกาล ไม่แบ่งทิศตะวันออก ตะวันตก ใต้ เหนือ ไม่แบ่งบนล่างซ้ายขวา
กลุ่มแสงกระบี่กลุ่มหนึ่งวิ่งวุ่นไปทางโน้นทางนี้อยู่ภายในฟ้าบุพกาล ราวกับกำลังตามหาสิ่งใดบางอย่าง
“อยู่ที่ไหน? อยู่ที่ไหน? อยู่ที่ไหน!” เหลิ่งชิงซงจ้องมองฟ้าบุพกาลอันมัวหมองตรงหน้าด้วยดวงตาสีแดงก่ำ ไม่ว่าเขาจะเดินไปที่ใด ในสายตาก็ไม่เห็นหนทางใดที่จะกลับไปยังฟ้าดินผืนนั้นเลย!
ยามนี้เหลิ่งชิงซงราวกับสิงห์ที่บาดเจ็บ หากมีผู้ใดกล้าขวางทางเขาในยามนี้ ต่อให้บรรพชนเต๋ามาถึงด้วยตนเอง เหลิ่งชิงซงก็กล้าชักกระบี่ฟันผู้นั้นให้ขาดเป็นสองท่อน!
เพราะเหตุใด?
เพราะเหตุใดท่านพี่จึงเนรเทศเขามายังฟ้าบุพกาล!
เพราะเหตุใดท่านพี่จึงทิ้งจดหมายสั่งเสียฉบับนั้นไว้!