กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 641 ตะวันและจันทร์ล้วนอยู่ในมือข้า!
ฟังเฉินฉางเซิงป่าวประกาศคำใหญ่โตอยู่ข้างหู โอวหยางก็ยิ้มพลางเออออตาม
ศิษย์น้องของตนมีฝีมือถึงเพียงนั้น ในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ โอวหยางจะไม่รู้สึกยินดีได้อย่างไร
ลูกของตัวเองมีฝีมือ ต่อให้อาจไปไม่ถึงจุดที่เขาเองคิดว่าจะไปถึงได้
แต่ก็ยังทำได้ดีมากแล้ว!
แถมยังไม่ลืมข้ากับอาจารย์ แสดงว่าลูกของตัวเองไม่เพียงมีฝีมือ ยังมีกตัญญูอีกด้วย!
ลูกที่ทั้งมีกตัญญูและมีฝีมือเช่นนี้ จะไม่ใช่เด็กดีได้อย่างไร
การผสานมรรคกับโลกมารมีคนอย่างลูกของตัวเองเป็นผู้ทำ ช่างเป็นบุญของโลกมารเสียจริง!
แม้แต่แมลงด้วงมูลก็ยังชมว่าลูกของตนหอมกรุ่นทั้งตัว