กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 596 การเดินทางอันน่าเบื่อ
ท่ามกลางทุ่งร้างอันเวิ้งว้างไร้ขอบเขต จู่หยวนเข็นเก้าอี้ล้อเลื่อนเดินไปอย่างช้า ๆ
ภายใต้ท้องฟ้าที่แขวนกลับหัวมีแต่ความเงียบสงัด ราวกับหว่างฟ้าดินเหลือเพียงเขากับชายชุดครามบนเก้าอี้ล้อเลื่อนผู้ใช้ผ้าขาวปิดดวงตาอยู่
ทั้งสองคนต่างลืมไปโดยปริยายถึงเผ่าจู้หรงและเผ่าก้งกงที่ยังสู้กันจนเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
อย่างไรก็ตาม ต่อให้ถูกฆ่าตายไปก็ยังฟื้นกลับมาได้ ปัญหาย่อมไม่ใหญ่โตนัก
ดูจากความชำนาญในการต่อสู้ของพวกเขาแล้ว เรื่องแบบนี้คงไม่ใช่ครั้งแรกครั้งที่สอง
การต่อสู้ระหว่างสองเผ่าเป็นไปอย่างถึงใจมันหยด การจากไปของทั้งสองคนจึงไม่ดึงดูดความสนใจจากสองเผ่าเลย