กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 583 ฟ้าดินนี้ไม่มีความลับใดต่อข้า!
โอวหยางเงียบ ๆ หยิบสมุดบันทึกของตัวเองออกมา ฉีกออกอีกแผ่นหนึ่ง
สมุดบันทึกที่เดิมทีหนาเตอะ บัดนี้บางจนแทบไม่เหลือรูปเดิม
เหลือเพียงกระดาษแผ่นเดียวที่ยังคงอยู่โดดเดี่ยวบนสมุดบันทึก
และบนกระดาษแผ่นนั้นก็มีเพียงหนึ่งบรรทัดอักษร
แม้เบื้องหน้าจะมองไม่เห็น แต่บรรทัดอักษรที่ตนเองเขียนด้วยมือนั้น โอวหยางจะลืมได้อย่างไร?
ในยามที่เขียนบรรทัดนั้นลงไป ตนเองได้เผชิญหน้ากระดาษแผ่นนั้นอย่างเงียบงันเนิ่นนาน
ทุกฝีแปรง ทุกเส้นสายที่เขียนลงไป ล้วนทำให้โอวหยางเจ็บปวดใจจนทนไม่ไหวเช่นกัน
“ลูกพี่ใหญ่! ข้ามารับเจ้าแล้ว!” เสียงของเสี่ยวเปี๋ยซานดังมาจากด้านหลัง