กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 579 หยั่งรู้
เหลิ่งชิงซงทรุดนั่งอยู่กับพื้น มองท้องฟ้าที่แตกสลายไม่หยุดตรงหน้า ใบหน้าเผยรอยยิ้มซีดขาวออกมาเล็กน้อย
พูดไปก็น่าขัน ในฐานะผู้บำเพ็ญกระบี่ กระบี่ที่แข็งแกร่งที่สุดในตอนท้ายของตนกลับมิได้ฟันออกมาด้วยกระบี่หรือ?
เหลิ่งชิงซงนึกถึงภาพเมื่อครู่ที่ตนแบกสุนัขไว้แล้วฟันฟ้าออกไปหนึ่งครั้ง ก็อดไม่ได้ที่จะล้มตัวลงนอนกับพื้นแล้วหัวเราะลั่น
“ฮ่า ๆ ๆ ...”
งูเสี่ยวไป๋ที่อยู่ข้าง ๆ มองเหลิ่งชิงซงซึ่งนอนอยู่กับพื้นหัวเราะลั่น ในดวงตางูสีทับทิมเผยความกังวลออกมาเล็กน้อย มันเลื้อยมาบนอกของเหลิ่งชิงซง อยากตรวจดูว่าเจ้าของของมันมีปัญหาที่สมองหรือไม่