กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 554 ให้ฟ้าดินนี้รู้ไปทั่ว!
โอวหยางอุ้มเหลิ่งชิงซงที่ยังหมดสติอยู่ มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ
เจ้าเด็กเปรตคนนี้ยังพูดจาโอ้อวดได้เก่งเสียจริง!
เหลิ่งชิงซงในอ้อมแขนของโอวหยางก็ตื่นขึ้นในชั่วขณะถัดมา มองโอวหยางด้วยความประหลาดใจ
แม้จะไม่รู้ว่าตนเหตุใดจึงล้มลงในอ้อมแขนของท่านพี่ แต่กลิ่นไผ่จาง ๆ จากกายท่านพี่นั้นช่างหอมเสียจริง!
“ตื่นแล้วก็ยืนให้ดี อยากนอนไปถึงเมื่อใด?” เสียงของโอวหยางที่เปี่ยมความจนใจดังขึ้นข้างหูเหลิ่งชิงซง
ราวกับถูกจับได้ว่าทำผิด เหลิ่งชิงซงลุกขึ้นยืนตรง แล้วยิ้มให้โอวหยางอย่างเก้อ ๆ