กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 552 หลี่ไท่ไป๋กับเลี่ยงไจ๋
“ทำราวกับตนเองยิ่งใหญ่ผดุงคุณธรรมเสียเต็มประดา เจ้าเด็กนี่มีความองอาจผดุงคุณธรรมเท่าข้าหรือ? ข้าคือหลี่ไท่ไป๋ ผู้ค้ำจุนกระดูกสันหลังให้ฟ้าดินเชียวนะ!” หลี่ไท่ไป๋มองโอวหยางที่ค่อย ๆ หลับตาลงพลางคิดอย่างไม่สบอารมณ์
เดิมทีหลี่ไท่ไป๋กำลังจะเอ่ยถากถางโอวหยางสักสองสามคำ ทว่าเขากลับพบว่าโอวหยางหลับสนิทไปเสียแล้ว
โอวหยางหลับไปในชั่วพริบตา เสียงกรนแผ่วเบาดังขึ้น ราวกับไม่ได้หลับมาหลายวันแล้ว
“เจ้านี่มีความระแวดระวังอยู่บ้างหรือไม่? ข้ายังไม่ได้จากไปเลยนะ ไม่กลัวหรือว่าข้าจะยึดร่างศิษย์น้องของเจ้าแล้วไม่ยอมจากไป?” หลี่ไท่ไป๋มองโอวหยางที่หลับใหลอยู่ตรงหน้าอย่างพูดไม่ออก ก่อนจะเอ่ยเหน็บแนมอย่างจนปัญญา