กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 526 เจ้าย่อมเป็นตัวเจ้าเอง
โอวหยางมองเหลิ่งชิงซงที่ยื่นกระบี่ยาวอันเป็นสิ่งล้ำค่าที่สุดของตัวเองมาถึงตรงหน้า กลับมีสีหน้างุนงงเพิ่มขึ้นมาแทน
เจ้าหนูนี่ไม่เคยชำนาญการพูดจา อยู่ ๆ ก็พูดขึ้นมาเช่นนี้ ราวกับว่าโอวหยางก่อความผิดใหญ่หลวงอะไรไว้
ก็แค่ข้าไม่ได้บอกเขาว่าทำไมต้องไปทางตะวันออกไม่ใช่หรือ?
ก็ไม่ได้คิดร้ายต่อเขา กลับมีประโยชน์มหาศาลต่อเขาด้วยซ้ำ เจ้าหนูนี่เป็นสุนัขกัดลู่ตงปินไปได้อย่างไร?
ทั้งเอ่ยปากว่าข้าไม่บำเพ็ญมรรค ทั้งถามว่าข้าเป็นหลี่ไท่ไป๋กลับชาติมาเกิดหรือไม่ ทั้งยื่นกระบี่มาให้เพื่อแสดงเจตนาเช่นนี้
ทำอะไรพิลึก ๆ เช่นนี้ โอวหยางถึงกับสงสัยว่าในดินแดนบูรพาสุดขอบ เจ้าหนูนี่ได้เผชิญมหาภัยสยองอะไรเข้าหรือไม่!