กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 523 เสายักษ์อีกแล้ว
มองโอวหยางที่กำลังปัดเสื้อผ้าให้ตนอยู่ตรงหน้า ริมฝีปากที่เดิมยังเบ้อยู่ของเหลิ่งชิงซงค่อย ๆ คลายลง แววตาเจือรอยยิ้มเล็ก ๆ ทว่าจากนั้นก็เม้มปากสนิทอีกครา
การที่ตนวิ่งกลับขุนเขาน้อยอย่างลนลานเช่นนี้ มิใช่เพราะตนก่อเรื่องใหญ่โตอันใดไว้ข้างนอก หรือเพราะการบำเพ็ญของตนพบอุปสรรคที่ต้องให้ท่านพี่ช่วยคลายข้อสงสัย!
หากเป็นเพราะตนกลัว ถึงขั้นกล่าวได้ว่าหวาดผวา!
นึกถึงภาพที่ตนเห็น ณ ดินแดนบูรพาสุดขอบ กลางทะเลอันความเวิ้งว้าง เหลิ่งชิงซงก็อดสั่นสะท้านทั้งร่างไม่ได้
เหลิ่งชิงซงเอ่ยเสียงต่ำว่า “หากท่านพี่ไม่ชอบให้ข้าบำเพ็ญ ก็บอกมาตรง ๆ เถิด เหตุใดจึงให้ข้าไปยังทิศตะวันออก?”