กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 518 ถูกและผิด
หากเปรียบฟ้าดินเป็นสายน้ำใหญ่ สายน้ำที่ไหลรินนั้นก็คือกาลเวลา
นี่ก็อธิบายว่าเหตุใดสายน้ำใหญ่จึงหยุดนิ่งไม่ได้ หากกาลเวลาหยุดชะงักลง นั่นย่อมหมายถึงความพินาศของทั้งโลก
ไม่บุกทะยานไปข้างหน้าอย่างไม่หันหลังกลับ ก็ดับสูญพินาศ
เมื่อสายธารกาลเวลาเริ่มไหลรินแล้ว ย่อมไม่มีจุดหมายปลายทาง หากมีจุดหมายปลายทางปรากฏขึ้นจริง นั่นก็คือยามแห่งการดับสูญ!
จุดหน้าสุดของสายน้ำใหญ่ในฐานะผู้บุกเบิก ไม่ว่าจะถูกลากหรือถูกบังคับ ก็ต้องเป็นแนวหน้าพุ่งไปข้างหน้า ไม่ดับสูญก็พุ่งชนศิลายักษ์ที่พลันปรากฏขึ้นจนร่างแหลกกระดูกป่น
ท้ายที่สุดแล้ว ในกาลเวลา ไม่มีผู้ใดสามารถวางตัวอยู่นอกเหตุการณ์ได้