กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 515 อาจารย์ปู่ท่านนั้น
ในโถงหลักของขุนเขาชิงอวิ๋น โอวหยางนั่งเอนกายอย่างไม่ใส่ใจบนเบาะรองนั่ง สีหน้าดูกรุ้มกริ่มไม่ยี่หระต่อโลก ส่วนต้งซวีจื่อที่นั่งตรงข้ามมีสีหน้าขรึม ตาจ้องมองโอวหยาง ราวกับจะจ้องให้ดอกไม้ผลิบานขึ้นบนใบหน้าของโอวหยางให้ได้
“เจ้าแก่ มองอะไรของเจ้าอยู่หรือ หรือว่าข้าน้อยลงจากเขาครั้งเดียวแล้วหล่อขึ้นมากนัก?” โอวหยางลูบใบหน้าตัวเองแล้วพูดหยอกต้งซวีจื่อ
“ข้าดูโหงวเฮ้งของเจ้าแล้ว เห็นได้ว่ามีทางแห่งความตายอยู่แล้ว!” ต้งซวีจื่อเอ่ยด้วยน้ำเสียงทั้งคับข้องใจทั้งผิดหวังที่ศิษย์ไม่เอาไหน
“หึ ข้าดูลายมือของเจ้าแล้ว เจ้าดูเหมือนจะตายก่อนข้านะ!” โอวหยางโต้กลับอย่างไม่ใส่ใจแม้แต่น้อย