กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 495 ที่เรียกกันว่าถูอวิ๋น
จิ้งจอกน้อยที่นั่งอยู่บนปลายกิ่งไม้ไม่มีอาการโง่เขลาใสกระจ่างในดวงตาดั่งแต่ก่อนอีกต่อไป กลับมีวุฒิภาวะและความเย็นชาเพิ่มขึ้นเล็กน้อย นางมองกองดินหลุมศพเล็ก ๆ ใต้เท้าด้วยความโศกเศร้า ไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่
ถ้าโอวหยางอยู่ที่นี่ คงมองออกในพริบตาว่า จิ้งจอกน้อยตัวนี้คงไม่พ้นถูกผีอะไรบางอย่างเข้าสิงอีกแล้ว
ทั้งที่ตัวเองก็เป็นอสูรจิ้งจอก แต่กลับถูกอสูรจิ้งจอกเข้าสิงทั้งวัน ช่างทำให้เผ่าอสูรจิ้งจอกเสียหน้าจริง ๆ
จิ้งจอกน้อยกระโดดลงจากต้นไม้ มองศิลาหลุมศพตรงหน้า จิ้งจอกน้อยที่เดิมทีอ่านหนังสือไม่ออกสักตัว กลับอ่านตัวอักษรบนศิลาหลุมศพออกอย่างง่ายดาย
“หลุมศพมารดาผู้ล่วงลับถูอวิ๋น ผู้ทรงเกียรติ หูอวิ๋นคุกเข่าลงสร้าง”