กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 476 เติมเต็มมรรคเทพ
ยามอรุณ น้ำค้างยังไม่ลง ดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น
ไป๋เฟยอวี่เหยียบย่างผ่านหมอกบาง ด้วยอารมณ์ที่ซับซ้อนบางอย่างกลับมาสู่ข้างกายโอวหยาง
โอวหยางที่กึ่งหลับกึ่งตื่นห่อตัวด้วยผ้าห่ม โผล่ออกมาเพียงศีรษะ พยักหน้าอยู่ตลอด ยังคงเหม่อลอย ขณะที่ไป๋เฟยอวี่เบิกตากาฬเลือดยืนอยู่ตรงหน้าตน
“ศิษย์พี่ใหญ่ นี่มันไม่ถูกต้อง!” ไป๋เฟยอวี่เอ่ยขึ้นด้วยเสียงตื่นเต้นเล็กน้อย
โอวหยางที่กำลังง่วงสัปหงกทั้งตัวสั่นสะเทือน เงยหน้ามองเจ้าเด็กซวยตรงหน้า แล้วเอ่ยอย่างหงุดหงิด “เจ้าอยากขู่ข้าตายแล้วเผากระดาษให้ข้าหรือไร!”
ไป๋เฟยอวี่ไม่สนใจคำบ่นของโอวหยาง ในแววตามีความตื่นเต้น เอ่ยขึ้น “เพราะเหตุใด? มนุษย์สองคนนั้นเหตุใดจึงต้องแอบย่องจากไป?”