กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 473 เงามายา
ขุนเขียวน้ำเขียว กลับเข้าสู่ฤดูฝนดอกเหมยอีกครา
พิรุณบางเบาโปรยปรายไม่ขาดสาย ในอากาศก็เต็มไปด้วยไอชื้นอีกครา
หายใจเข้าคำหนึ่ง ก็รู้สึกว่าช่องปากกับจมูกชื้นไปหมด
ท่ามกลางขุนเขาสายน้ำ ร่มกระดาษน้ำมันสองคันบานอยู่บนเส้นทางภูเขา
โอวหยางผู้นั่งอยู่บนเก้าอี้ล้อเข็นชูร่มกระดาษน้ำมันมองทิวทัศน์ขุนเขาสายน้ำราวภาพวาดหมึกจีน แม้จะไม่มีปราณเซียนเต็มที่เช่นสำนักชิงอวิ๋น หากแต่ก็มีความงามบริสุทธิ์แบบโลกมนุษย์
เก้าอี้ล้อเข็นไม่ต้องให้ผู้ใดดัน ลอยพ้นพื้นขึ้นเล็กน้อยหนึ่งฉื่อ ลอยไปเบื้องหน้าอย่างช้า ๆ