เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 452 โลกมนุษย์บรรพชนอสูร
“โลกมนุษย์หรือ?” ไป๋เฟยอวี่มองโอวหยางอย่างไม่เข้าใจนัก
ไป๋เฟยอวี่มิได้รู้สึกแปลกใหม่ต่อโลกมนุษย์ แม้ในยุคโบราณจะยังไม่มีคำเรียกเช่นโลกมนุษย์ ทว่าครั้งก่อนที่ลงจากเขา เขาก็เคยไปเยือนโลกมนุษย์มาแล้ว
ในทางกลับกัน ความรู้สึกที่เขามีต่อโลกมนุษย์กลับเป็นไปในทางที่ดี
นับแต่นั้น คนธรรมดาจะไม่ต้องได้รับผลกระทบจากผู้บำเพ็ญเพียรอีกต่อไป นับเป็นการคุ้มครองสิ่งมีชีวิตอันเปราะบางและมีอายุขัยแสนสั้นได้เป็นอย่างดี
ศิษย์ในนามของเขา เจียงเสี่ยวซั่ง ก็มีต้นกำเนิดจากโลกมนุษย์ เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ แววตาของไป๋เฟยอวี่จึงอดฉายความเศร้าสร้อยออกมาไม่ได้
เมื่อศิษย์พี่ใหญ่เอ่ยปากว่าจะไปโลกมนุษย์ ไป๋เฟยอวี่มิได้คัดค้าน เพียงยังคงส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “อย่างไรก็ต้องไปอยู่ดี เช่นนั้นค่อย ๆ เดินไปทีละก้าวเถิด”