กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 450 สายลมฤดูใบไม้ผลิกำลังดี
โอวหยางนอนกรนหลับอยู่บนเก้าอี้ ส่วนไป๋เฟยอวี่บนต้นไม้กำลังเหม่อมองรูปสลักของหลี่ไท่ไป๋ที่อยู่ไกลออกไป
กลิ่นสนจากที่ไกล ๆ ลอยมาถึงตรงนี้จนยังได้กลิ่น กลิ่นสนจาง ๆ อวลอยู่ตรงปลายจมูก ทำให้ผู้คนรู้สึกง่วงงุนอยู่บ้าง
แผนที่ตรงหน้าไป๋เฟยอวี่มองแล้วมองอีก สิ่งที่ตื้นเขินเช่นนี้ ตลอดหลายสิบล้านปีที่ผ่านมา ย่อมมีผู้บำเพ็ญนับไม่ถ้วนเคยเห็นแผนที่ผืนนี้มาแล้ว
พวกเขาย่อมเคยค้นหาตามแผนที่ผืนนี้ครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นกัน
แต่ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าไม่มีสิ่งใดอยู่ที่นั่นแน่นอน เพราะทิศทางที่แผนที่ผืนนี้ชี้ไป คล้ายกับการอ้อมเป็นวงใหญ่แล้วสุดท้ายก็วกกลับมายังเมืองเฉาเกอ