กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 442 ลงเขา
แม้สิ่งที่โอวหยางกล่าวจะไม่ใช่การแยกย้ายกันโดยสิ้นเชิง แต่ฟังอย่างไรก็คล้ายต่างคนต่างแยกย้ายไปคนละทิศละทาง
ลูกศิษย์อกตัญญูทั้งสามสบตากัน มองเห็นความไม่เข้าใจในแววตาของอีกฝ่าย
แม้จะไม่เข้าใจ แต่เหลิ่งชิงซงก็ไม่ได้มีความเห็นใด ท่านพี่กล่าวอย่างไรก็ทำตามนั้น
ทว่าเฉินฉางเซิงกับไป๋เฟยอวี่กลับมีท่าทีอยากกล่าวแต่ไม่กล้าเอ่ย สุดท้ายเฉินฉางเซิงจึงเป็นฝ่ายเปิดปากก่อน “คือว่า ศิษย์พี่ใหญ่ ช่วงนี้ข้ารู้สึกบางอย่างได้เล็กน้อย จึงอยากปิดด่านสักระยะหนึ่ง”
ไป๋เฟยอวี่ที่อยู่ด้านข้างมีสีหน้าหม่นหมอง ใบหน้าซีดเซียวราวคนป่วยกล่าวว่า “ข้าไม่ไปแล้ว อยู่ที่นี่ก็ดีทีเดียว”