กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 ทำไมไม่ลองเชื่อพวกเราสักหน่อยล่ะ?
บ้านไม้?
บ้านไม้หม่า?
“อี๋ น่าขยะแขยงจริง ๆ! เจ้าเด็กนี่ตั้งชื่อห่วยอะไรเช่นนี้ แถมยังเป็นคำเลียนเสียงอีก?” โอวหยางมองเหลิ่งชิงซงด้วยความสะอิดสะเอียน แววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน
ไม่คิดเลยว่าเจ้ารองของตนจะมีคิ้วเข้มตาโต ที่แท้ก็เป็นพวกเก็บความหื่นไว้ภายในเช่นกัน
เหลิ่งชิงซงสัมผัสได้ถึงสายตาอันเต็มไปด้วยเจตนาร้ายของโอวหยางอย่างไม่เข้าใจ แม้ไม่รู้ว่าท่านพี่กำลังคิดสิ่งใด แต่เขากลับรู้สึกอยู่เสมอว่าท่านพี่กำลังเอาเขาไปล้อเลียน
เมื่อเรื่องทางนี้จบลง โอวหยางจึงหันความสนใจไปยังเฉินฉางเซิงซึ่งยืนนิ่งงันราวกับไก่ไม้
เจ้าเด็กนี่เงียบราวกับตายไปแล้วตั้งแต่เมื่อครู่ คงไม่ใช่ว่าถูกกระทบกระเทือนหนักเกินไปจนกลายเป็นคนโง่เขลาไปแล้วกระมัง?