กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 ลมกรรโชกก็ยังมีทางกลับ
ต้งซวีจื่อหันกลับไปมองโอวหยาง แสงสีทองสายหนึ่งวาบผ่านดวงตาทั้งสองข้างของเขา ขณะเดียวกัน แสงสีทองสายหนึ่งก็วาบผ่านดวงตาของโอวหยางเช่นกัน
โอวหยางเพียงรู้สึกว่าลำคอตึงแน่น ราวกับมีบางสิ่งผนึกปากของเขาเอาไว้
ต้งซวีจื่อมองโอวหยางที่ยังไม่เข้าใจ ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า “เรื่องในวันนี้สำคัญอย่างยิ่ง ดังนั้นข้าจึงใช้ฌานปิดวาจากับเจ้า เรื่องในวันนี้ห้ามแพร่งพรายออกไปเป็นอันขาด มิฉะนั้นใต้หล้าจะต้องเกิดความวุ่นวายครั้งใหญ่!”
ยังกล้าพูดออกมาได้ ใต้หล้าอลหม่านไม่ใช่พวกเจ้าก่อขึ้นมากับมือหรอกหรือ?
โอวหยางเบ้ปาก แต่เขาเองก็รู้ดีว่าเรื่องนี้ร้ายแรงเพียงใด จึงเห็นพ้องกับความคิดของต้งซวีจื่อเช่นกัน