กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 432 เรื่องของโลกมนุษย์ควรให้คนโลกมนุษย์จัดการ
“ข้าควรเรียกเจ้าว่าหวังเสี่ยวหมิง หรือว่า...หวังหมางดีเล่า?” โอวหยางมองเจ้าตัวติดตามเขาแจในวัยเด็กเบื้องหน้า พลางเอ่ยด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
เดิมทีนี่ควรเป็นคำทักทายอย่างสนิทสนมระหว่างสหายเก่าแก่ ทว่าพอตกถึงหูหวังเสี่ยวหมิงกลับราวกับอัสนีสะท้านฟ้า ทำให้เขาทั้งคนแข็งค้างอยู่กับที่
โอวหยางเบื้องหน้าค่อย ๆ หลอมรวมเข้ากับทรราชน้อยแห่งเมืองใบเมเปิลในความทรงจำวัยเยาว์ของเขา
อายุเพียง 4 ขวบก็สังหารคนได้แล้ว อายุ 5 ขวบก็ใช้วิธีการเหี้ยมเกรียมควบคุมขอทานทั่วทั้งเขตใต้ของเมือง
ทั้งที่เป็นเพียงเด็กน้อยคนหนึ่ง แต่กลับโหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งกว่าผู้ใหญ่ทุกคนที่หวังเสี่ยวหมิงเคยพบเห็น