กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 นางจะอยู่รอดได้อย่างไร
“อ้วก!”
โอวหยางพยุงตัวกับต้นไม้ใหญ่ อ้วกไม่หยุด เกือบอ้วกข้าวค้างคืนเมื่อวานออกมาหมด วิธีการเคลื่อนย้ายของแม่อาจารย์คนนี้หยาบกระด้างเกินไปจริง ๆ ประสบการณ์แย่สุด ๆ
ฉางซู่เจินยังคงจ้องจิ้งจอกน้อยในมืออย่างเหม่อลอย ราวกับจมดิ่งอยู่ในความทรงจำอันยาวนาน
“แม่อาจารย์ อ้วก… ท่านช่วยให้ข้าเตรียมใจสักหน่อยได้หรือไม่ ฝีมือหยาบเช่นนั้น ไม่แปลกที่ตาแก่ไม่ค่อยชอบมาหาท่าน!” โอวหยางยืดตัวขึ้นบ่นกับฉางซู่เจิน
ตามมาด้วยเสียงเคาะกะโหลกดังขึ้นบนหัว โอวหยางรู้สึกเพียงว่ามีสีขาววาบผ่านหน้า ฉางซู่เจินก็อุ้มจิ้งจอกน้อยไปจากอ้อมอกของเขาแล้ว