กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 381 หูเหยียนกับต้งซวีจื่อ
เมื่อมือของโอวหยางทิ่มเข้าไปในอกของเก้าหาง จิ้งจอกทิเบตหูเหยียนที่อยู่ไกลถึงขุนเขาน้อยก็เงยหน้าขึ้นโดยพลัน บนใบหน้าที่เหม่อลอยปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ
“เชื่อเจ้าเด็กโอวหยางนี่ไม่ผิดจริง ๆ ด้วย!” ในใจของจิ้งจอกทิเบตเบิกบานอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขาหายใจยาวออกมาเฮือกหนึ่ง พลางมองต้นไม้ใหญ่ในลานอย่างเหม่อลอย ความคิดพลันย้อนกลับไปยังกาลเวลาที่ไกลแสนไกล
ในความเลือนรางนั้น หมู่เมฆบนท้องฟ้าคล้ายกลายเป็นหัวจิ้งจอกตัวหนึ่ง ผ่านไปครู่หนึ่งก็ลอยกระจายออกไปอย่างเชื่องช้า
ไม่มีผู้ใดรู้เลยว่า อันที่จริงแล้วนอกจากหน้าตาของตนจะนับว่าดูดีไม่ได้แล้ว คุณสมบัติยังต่ำเตี้ยอย่างยิ่ง