กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 340 ร่างแท้
ความหวาดหวั่นในหลายวันมานี้ทำให้ถูถูเสียใจอยู่นานจนไม่อาจรู้ได้ว่านานเท่าไร นางกินไม่ได้นอนไม่หลับ หวั่นเกรงเหลือเกินว่าตนจะถูกไล่ออกจากขุนเขาน้อย และจากนั้นจะไม่ได้พบศิษย์พี่ใหญ่ที่ตนชอบที่สุดอีกเลย
เมื่อได้ยินคำสัญญาของโอวหยาง หูถูถูจึงวางใจได้สนิท อารมณ์ที่ตึงเครียดแต่เดิมก็ผ่อนคลายลง ทันใดนั้นก็กลายเป็นเสียงร่ำไห้
คนตัวเล็ก ๆ ก็ไม่รู้ว่าทำไมจึงมีน้ำตามากมายเช่นนั้น โอวหยางเช็ดแล้วเช็ดอีก แขนเสื้อเปียกโชกไปหมด แต่ถูถูก็ยังร้องไห้อยู่ พอจะคิดออกได้ว่าหลายวันมานี้ถูถูหวาดกลัวเพียงใด