กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 หูถูถูผู้กลุ้มใจ
ช่วงนี้หูถูถูกินไม่ได้นอนไม่หลับติดต่อกันมา ใบหน้าเล็ก ๆ ที่เคยกลมติ้ว ๆ ก็เริ่มมีคางแหลมขึ้นมาแล้ว
ทั้งวันทำหน้าเบ้หม่น คิ้วขมวดจนเป็นปม ราวกับมีเรื่องกลุ้มใจครั้งใหญ่แบกไว้ในอก
เด็กน้อยที่แต่ก่อนไร้กังวลกลับกลายเป็นเช่นนี้ ย่อมดึงดูดความสนใจของผู้คนมากมายอย่างเลี่ยงไม่ได้
เช่นเดียวกับเฉินฉางเซิงที่เอาแต่จ้องไก่ครึ่งตัวซึ่งยังเหลืออยู่ในชาม แล้วตกอยู่ในภวังค์ครุ่นคิด
“แต่ก่อนถูถูกินไก่หมดทั้งตัวได้ทุกมื้อ ตอนนี้กลับกินได้เพียงมื้อละครึ่งตัว หรือว่าฝีมือทำอาหารของข้าช่วงนี้จะตกไป?” เฉินฉางเซิงยื่นนิ้วออกไปชิมรสชาติ ก็ไม่ต่างจากแต่ก่อนแต่อย่างใด