กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 333 มารกับมิใช่มาร
ก้าวออกจากพระวิหารหลวงมา ต้งซวีจื่อเดินนำหน้า โอวหยางอยู่ตรงกลาง ส่วนด้านหลังของโอวหยางมีหัวโล้นกลุ่มใหญ่เดินตามมา
สายตาร้อนผ่าวนับไม่ถ้วนทำให้โอวหยางรู้สึกว่าหลังของตนราวกับถูกเข็มทิ่มแทง อึดอัดไม่สบายไปทั้งตัว เขาจึงแข็งทื่อหันศีรษะไปมองหัวโล้นหลายสิบคนที่อยู่ข้างหลัง
หัวโล้นข้างหลังพร้อมใจกันเผยรอยยิ้มจอมปลอมที่ตัวเองคิดว่ามีไมตรี ทั้งสองฝ่ายต่างรู้สึกกระอักกระอ่วน
ฝ่ายหนึ่งถูกหัวโล้นกลุ่มหนึ่งสะกดรอยตาม รู้สึกว่าข้างหลังตัวเองไม่มีความปลอดภัยแม้แต่น้อย
อีกฝ่ายต้องคอยตามบุตรศักดิ์สิทธิ์จอมไม่เอาไหนเช่นนั้น พวกเขารู้สึกเพียงว่าชะตากรรมของการเดินทางของนิกายพุทธสู่ตะวันออกช่างเลือนรางราวกลางลมฝน!