กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 เจ้าสองคนมีวาสนากับพุทธะของข้า
ต้งซวีจื่อมองมนุษย์ปุถุชนผู้ศรัทธาเบื้องหน้า แล้วหันไปจ้องป้ายเหนือกำแพงเมืองเอ่ยขึ้นว่า “ได้ยินว่าพระพุทธองค์มีลักษณะงามแปดสิบประการ ก้าวย่างและหยุดยั้งดั่งราชาช้าง ก้าวเดินดั่งราชาหงส์ ทรวดทรงสง่าดั่งราชาสิงห์ ช้างขาวหกงานั้นแสดงถึงบารมีหก ไม่มีความเศร้าหมองเจือปน เพราะเป็นสีขาว”
คัมภีร์สำนักพุทธถูกต้งซวีจื่อพรั่งพรูออกมาไม่หยุด โอวหยางฟังแล้วมองต้งซวีจื่ออย่างแคลงใจถามว่า “ตาแก่ เจ้าพรวดคัมภีร์สำนักพุทธออกมาไม่ต้องคิดเลย เจ้าแก่คนนี้คงมิใช่กำเนิดใจเป็นอื่นมานานแล้ว เป็นสายลับที่นิกายพุทธส่งมากระมัง?”