กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 305 ข้าเรียกชื่อเจ้า เจ้าขานรับหน่อยนะ
ภายในโถงหลักแห่งขุนเขาชิงอวิ๋น
“เจ้าหนู เที่ยวนี้เจ้าไปเก้าอเวจีมาท่าทางจะทำเรื่องใหญ่ไม่เบาเลยนะ!” ต้งซวีจื่อมองโอวหยางพร้อมยิ้มตาหยีแล้วเอ่ยขึ้น
โอวหยางตอบอย่างไม่พอใจว่า “ก็พอใช้ได้ เจ้าแก่เอ๊ย เจ้าควรทำตัวให้ซื่อ ๆ หน่อย ไม่อย่างนั้นรอเจ้าตายไปแล้ว ข้าจะให้เจ้าไปตักอุจจาระทุกวันเลย!”
โอวหยางตรงหน้าชัดเจนว่าเป็นสีหน้าของคนพาลที่ได้ใจ ทำเอาต้งซวีจื่อสำลักคำพูดไปเลย
สีหน้าของต้งซวีจื่อแข็งไปครู่หนึ่ง เขารู้ในใจดีว่าเจ้าหนูคนนี้พูดอะไรไว้ ต่อไปก็กล้าทำจริง ๆ
ได้แต่หัวเราะแห้ง ๆ หนึ่งที เปลี่ยนเรื่องว่า “.....เขาก็เป็นคนที่ตายไปแล้ว วางหมากไว้ถึงเพียงนี้ ทั้งที่เป็นแค่เรื่องแค่ยกมือก็จบ จำเป็นต้องยุ่งยากขนาดนี้หรือ?”