กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 263 เสาค้ำฟ้ายักษ์
หากวัดกันที่ความสามารถในการคิดอันเยือกเย็นถึงขีดสุดของตัวเองแล้ว ข้าก็เจ๋งชะมัดจริง ๆ
แต่หากวัดกันที่การเล่นแผลง ๆ ล่ะ?
ก็ยังต้องยกให้โอวหยางในร่างสมบูรณ์
โอวหยางเอามือเท้าสะเอว วางท่าเหมือนข้าผู้นี้ไร้เทียมทาน แหงนหน้ามองท้องฟ้า บนใบหน้าปรากฏรอยยิ้มเมตตาของพ่อแก่ “ดีมาก! ยิ้มให้พ่อดูหน่อยสิ!”
ใบหน้าคนที่ก่อตัวจากชั้นเมฆบนฟ้าชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นมุมปากก็ยกขึ้น ทั่วทั้งท้องฟ้าดังเสียงหัวเราะอันมืดมิด:
“เหอะ เหอะ เหอะ!”
หัวเราะได้ดีมาก ครั้งหน้าอย่าหัวเราะอีกเลย!
พอได้ยินเสียงหัวเราะจากชั้นเมฆ ใบหน้าโอวหยางก็เต็มไปด้วยเส้นดำ เขายื่นมือออกไปโบกเรียกให้หยุด