กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 246 ปิดเขา
เก้าอเวจี!
หุบเขาไร้ก้นบึ้งแห่งตำนาน
ภูเขามิเกิดหญ้า ยอดเขามิเสียดแทงฟ้า สันเขามิมีผู้สัญจร ถ้ำมิรับเมฆา ธารมิไหลวารี
ดินแดนแห่งความตาย ห้วงลึกเก้าอเวจี!
ไป๋เฟยอวี่ย่อมรู้ว่านั่นคือที่ใด
ที่นั่นคือแดนที่ผู้ยังมีชีวิตมิอาจไปถึง และเป็นที่พำนักสุดท้ายของเหล่าผู้ตาย
“ข้ารับใช้เซียนสามตนบนฟ้านั้นแท้จริงเป็นของเซียนผู้ใด?” ไป๋เฟยอวี่มองต้งซวีจื่อด้วยดวงตาเย็นชา กดโทสะไว้แล้วถาม
ต้งซวีจื่อเอ่ยเบา ๆ ว่า “ครั้งหนึ่งหลี่ไท่ไป๋ใช้กระบี่สะบั้นเซียน เหล่าเซียนล้วนดับสูญ แต่ดูเหมือนเจ้าลืมไปว่าเขาก็เป็นเซียนเช่นกัน!”
ไร้สาระ ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าข้ามีข้ารับใช้เซียน!