กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 244 ผู้ทรยศเซียนตาย!
โอวหยางรู้สึกว่าตัวเองช่างเสือกจริง ๆ ตอนที่งานยุ่งจนเป็นเหมือนทาสบริษัท เขาก็อยากจะนอนแผ่อยู่ตรงนี้ไม่ขยับตัวอาบแดดทุกวัน
พอถึงเวลาที่ได้อาบแดดจริง ๆ กลับรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัวราวกับมีมดไต่ไปมาทั่วร่าง
ชีวิตข้าช่างเป็นดวงกรรมใช้แรงงานจริง ๆ แม้แต่ความสุขสบายสักนิดก็ยังไม่อาจเสวยได้!
โอวหยางผู้แผ่กายอยู่บนเก้าอี้เอนมองก้อนเมฆขาวล่องลอยเป็นหย่อม ๆ บนท้องฟ้า จิตใจก็เลื่อนลอยไป
จนกระทั่งเสียงอึกทึกดังปะทุขึ้นกลางเวหา ราวกับมีผู้ตีฆ้องทองคำกระหน่ำอยู่ข้างแก้วหูของเขา
สะเทือนจนดวงตาของโอวหยางแข็งค้าง
ก้อนเมฆขาวเบื้องหน้ารวมตัวเข้าหากันอย่างรวดเร็ว ค่อย ๆ หลอมรวมเป็นหมัดยักษ์เล็งพุ่งลงไปยังขุนเขาชิงอวิ๋น!