กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 หูถูถูจะถึงระดับทารกก่อกำเนิดแล้วหรือ?
ชีวิตบนขุนเขาน้อยกลับสู่ความสงบอีกครา ชีวิตที่วัน ๆ มีไก่บินหมาตกระโดดเป็นครั้งคราวก็หวนคืนมาอีกครั้ง
โอวหยางนอนบนเก้าอี้เอนด้วยดวงตาเหม่อลอย ข้างหูมีเสียงซัวน่าดังกังวานและโหยหวนดังขึ้น
ตั้งแต่เช้าจรดเย็น ถูถูเด็กคนนี้ราวกับถูกของเข้าสิง ทุกวันกอดซัวน่าเก่า ๆ นั่นไว้ไม่ยอมปล่อยมือ
ซูเสี่ยวชีกับมู่อวิ๋นไห่ว่างเมื่อใดก็มาสอนการบ้านให้หูถูถู พร้อมกำชับซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าในเมื่อได้สมบัติล้ำค่ามาแล้ว ก็ควรเป่าบทเพลงสักสองสามเพลงเมื่อมีเวลาว่าง
บอกว่าเพื่อให้เกิดความสั่นพ้องกับสมบัติมรรคาได้ดียิ่งขึ้น บรรลุถึงระดับที่คนและดนตรีหลอมรวมเป็นหนึ่ง
แต่หลัก ๆ ก็เพราะเด็กคนนี้ว่างทั้งวัน จึงจดจำไว้ขึ้นใจ เป่าตั้งแต่เช้าถึงเย็น