เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 เฉินฉางเซิงผู้ดื้อรั้น
โอวหยางมองนิมิตฟ้าดินที่อยู่ไกลออกไป อดไม่ได้ที่จะถอนใจว่าช่างไม่ง่ายเลย
ไม่ง่ายเลยจริง ๆ ไม่ง่ายเลย!
ขุนเขาน้อยแต่ไหนแต่ไรก็เรียกทัณฑ์สวรรค์มาหาได้ทุกเมื่อทุกคราว คราวนี้เสี่ยวไป๋กลับเรียกพรประทานฟ้าดินมาได้!
ที่เรียกว่าพรประทานฟ้าดินนั้น ก็คือเมื่อมีผู้บำเพ็ญผู้หนึ่งสร้างคุณูปการใหญ่หลวงต่อฟ้าดิน แล้วฟ้าดินบันดาลนิมิตลงมาเพื่อเป็นการยกย่องชื่นชม
ยามตบะต่ำอยู่ก็ไม่เห็นจะมีประโยชน์อะไรเลยสักนิด แต่ได้ยินมาว่าภายหลังเมื่อได้เป็นผู้บำเพ็ญชั้นสูงระดับผสานกายาแล้ว มันกลับมีประโยชน์มหาศาล
หรือว่าตาแก่จ้ำม่ำนั่นมีความรักความแค้นอะไรกับชาติก่อนของเสี่ยวไป๋เข้าจริง ๆ พอเมื่อครู่ต่างคลายความบาดหมางกันแล้ว ความรู้สึกของทั้งสองก็ร้อนแรงพุ่งพรวด จนสุดท้ายสะเทือนฟ้าสะท้านดิน?