กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 ท่าว่ายลูกหมา
ซัวน่าที่อยู่เบื้องหน้าสูงกว่าสิบเมตรนี้ แม้จะไม่ใหญ่โตโอฬารเท่าภูเขาซัวน่าลูกก่อน แต่ก็ยังใหญ่ผิดปกติอยู่ดี
บนตัวซัวน่าเต็มไปด้วยรอยขีดข่วน เนื้อซัวน่าสีน้ำตาลมีสีทาเป็นแผ่น ๆ หายไปไม่อาจทราบได้ เผยให้เห็นเนื้อไม้สีขาวที่อยู่ด้านใน
ซัวน่าทั้งอันเก่าผุพังยับเยิน ไม่มีภาพลักษณ์สมกับที่เป็นสมบัติมรรคาชั้นสูงสุดของโลกนี้เลยแม้แต่น้อย
ในสายตาของโอวหยาง ของสิ่งนี้ต่อให้มอบให้เปล่า ๆ ข้าก็ยังรำคาญมือ
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสมบัติมรรคาผนึกเซียนของสำนักตน ผู้บำเพ็ญชั้นสูงระดับฝ่าเคราะห์ขั้นแปดอย่างมู่อวิ๋นเกอกลับเกร็งเก้อราวกับเด็กน้อย ก้มหน้าคารวะอย่างนอบน้อม แล้วยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นเสียนาน