กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ไม่มีใครโง่
หลิงเฟิงซึ่งถือศิลาสื่อสารอยู่มีประกายแหลมคมวาบในดวงตา เอ่ยเสียงเบาว่า “ศิษย์น้องโอวหยาง ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าหมายความว่ากระไร”
“ไม่เข้าใจก็อย่าถาม ถอยห่างจากศิษย์น้องของข้าไปให้ไกลอีกหน่อย หากมีครั้งหน้าอีก ข้าจะไม่ปรานีแล้ว!” โอวหยางพูดจบอย่างไม่ไว้หน้า แล้วตัดการเชื่อมต่อศิลาสื่อสารทิ้งไปโดยตรง
โอวหยางที่อยู่ไกลถึงขุนเขาน้อยมองไปทางขุนเขาชิงอวิ๋นแวบหนึ่ง เอ่ยในใจเสียงเบาว่า “เจ้าคนแก่เอ๊ย ข้าปล่อยเขาไปหนึ่งครั้งแล้วนะ!”
ฝ่ายหลิงเฟิงวางศิลาสื่อสารลงแล้วมองไปที่เฉินฉางเซิง ในดวงตาปรากฏความสับสนอันซับซ้อน เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดโอวหยางจึงสั่งให้เฉินฉางเซิงทำเช่นนี้